تعداد تکرارهای یک موج در یک ثانیه، که معمولاً بر حسب هرتز (Hz) اندازهگیری میشود.
لطفا شکیبا باشید
0
برهنهسازی (Decapsulation) در شبکههای کامپیوتری به فرآیندی گفته میشود که در آن دادههای کپسوله شده در لایههای مختلف پروتکلها باز میشوند تا به دادههای اصلی و قابل استفاده تبدیل شوند. این فرآیند معمولاً پس از دریافت بستههای داده توسط دستگاه مقصد رخ میدهد. در این مرحله، دادهها از لایههای اضافی که در زمان کپسولهسازی به آنها اضافه شدهاند، جدا میشوند و به اطلاعات اصلی تبدیل میشوند تا توسط سیستم مقصد پردازش شوند.
در شبکههای کامپیوتری و مدل OSI (Open Systems Interconnection)، برهنهسازی معکوس کپسولهسازی است. بهطور مثال، در فرآیند کپسولهسازی، دادهها از لایههای مختلف پروتکل عبور کرده و اطلاعات اضافی به آنها افزوده میشود. هنگامی که این دادهها به مقصد میرسند، باید این اطلاعات اضافی حذف شوند تا دادهها به شکل اولیه خود برای استفاده در برنامهها و سیستم مقصد بازگردند. برهنهسازی در واقع فرایند حذف این لایههای اضافی و بازگرداندن دادهها به حالت اصلی خود است.
در پروتکلهایی مانند TCP/IP، پس از ارسال دادهها از طریق شبکه، دستگاه مقصد دادهها را دریافت کرده و از فرایند برهنهسازی برای حذف اطلاعات اضافی استفاده میکند. بهعنوان مثال، در لایه شبکه (Network Layer)، دادهها ممکن است شامل آدرس IP مبدا و مقصد و دیگر اطلاعات کنترلی باشند. پس از دریافت دادهها در دستگاه مقصد، این اطلاعات اضافی از بسته دادهها حذف میشوند و تنها دادههای اصلی که در لایههای بالاتر قرار دارند، برای پردازش به کار گرفته میشوند.
برهنهسازی معمولاً در لایههای بالاتر مدل OSI اتفاق میافتد. در لایههای پایینتر مانند لایه پیوند داده (Data Link Layer) و لایه شبکه (Network Layer)، بستههای داده شامل سرآیندهایی هستند که اطلاعات مربوط به آدرسها و دیگر جزئیات شبکه را شامل میشوند. این سرآیندها برای هدایت دادهها در مسیر درست در شبکه ضروری هستند، اما پس از رسیدن به مقصد، نیازی به این اطلاعات نیست و باید حذف شوند. بهعنوان مثال، در پروتکل TCP/IP، بستههایی که به مقصد میرسند از لایه پیوند داده و لایه شبکه جدا شده و به لایه انتقال (Transport Layer) ارسال میشوند تا پردازشهای لازم انجام شود.
در برهنهسازی، هر لایه از بستههای داده مسئول حذف سرآیندها و اطلاعات مربوط به لایههای پایینتر است. بهعنوان مثال، لایه پیوند داده در دستگاه مقصد بستهای را دریافت میکند که شامل سرآیند Ethernet است. این سرآیند باید حذف شده و سپس بسته به لایه بالاتر، یعنی لایه شبکه، ارسال میشود. در لایه شبکه، سرآیند IP باید حذف شود و سپس بسته برای لایه انتقال ارسال میشود که شامل سرآیند TCP یا UDP است. در نهایت، پس از حذف سرآیندها در لایههای مختلف، دادههای اصلی که حاوی اطلاعات کاربردی هستند، به برنامه مقصد تحویل داده میشوند.
یکی از ویژگیهای مهم برهنهسازی این است که دادهها تنها پس از حذف اطلاعات غیرضروری، به شکل واقعی خود در میآیند و قابل پردازش توسط برنامهها میشوند. بهطور مثال، در پروتکل HTTP، دادهها شامل سرآیندهایی هستند که اطلاعاتی مانند نوع محتوا، طول محتوا و دستورالعملهای خاص را شامل میشوند. پس از دریافت این دادهها در سرور مقصد، سرآیندها حذف شده و محتوای واقعی (مانند متن HTML یا دادههای فرم) برای پردازش ارسال میشود.
برهنهسازی همچنین نقش مهمی در امنیت شبکه دارد. به دلیل اینکه بستههای داده معمولاً شامل اطلاعات حساسی مانند آدرسهای IP و شماره پورتها هستند، هر لایه از فرآیند برهنهسازی باید مطمئن شود که این اطلاعات به درستی و بدون دستکاری منتقل شوند. در مواردی که دادهها از طریق شبکههای ناامن منتقل میشوند، میتوان از رمزنگاری و دیگر روشهای امنیتی برای اطمینان از اینکه برهنهسازی به درستی انجام شده و هیچگونه داده مخرب یا تغییر یافتهای از بسته حذف نمیشود، استفاده کرد.
در مدل OSI، هر لایه شبکه مسئول برهنهسازی دادهها است تا اطلاعات اضافی که در حین کپسولهسازی به آنها اضافه شدهاند، حذف شوند. این فرآیند در هر لایه به صورت زیر انجام میشود:
در نتیجه، فرآیند برهنهسازی به دادهها این امکان را میدهد که به شکلی موثر، سریع و ایمن از یک سیستم به سیستم دیگر منتقل شوند و به برنامهها و سرویسهای مقصد اجازه میدهند که از آنها استفاده کنند.
برای درک بهتر نحوه عملکرد برهنهسازی در شبکههای کامپیوتری و آشنایی با شیوههای طراحی آن، میتوانید به منابع آموزشی مانند سایت saeidsafaei.ir مراجعه کنید. این سایت حاوی اسلایدهای آموزشی مفید از محمد سعید صفایی است که به شما کمک میکند تا جزئیات بیشتری از پروتکلها و مفاهیم شبکههای کامپیوتری را بیاموزید.
در بسیاری از حملات شبکهای، مهاجمین ممکن است سعی کنند که دادههای بستهها را دستکاری کنند. استفاده از تکنیکهای برهنهسازی و رمزنگاری میتواند به اطمینان از صحت دادهها کمک کند و از تغییرات ناخواسته در طول انتقال جلوگیری نماید. این فرآیند در نهایت باعث افزایش اعتمادپذیری و ایمنی شبکهها میشود.
در این جلسه، به اهمیت مدلسازی در شبکههای کامپیوتری پرداخته شده و مروری بر تاریخچه مدلسازی شبکه انجام میشود. سپس، مدلهای OSI، TCP/IP و ATM معرفی و مقایسه خواهند شد. همچنین، مفاهیم کلیدی مانند واحد داده (Data Unit)، واحد داده پروتکلی (PDU)، واحد داده خدماتی (SDU)، سرآیندها (Headers)، بار مفید (Payload) و کیفیت خدمات (QoS) بررسی میشوند. هدف این جلسه، درک ساختار مدلهای ارتباطی شبکه و نحوه تبادل داده بین دستگاهها است.
تعداد تکرارهای یک موج در یک ثانیه، که معمولاً بر حسب هرتز (Hz) اندازهگیری میشود.
لایهای که مسئول مسیریابی بستهها و مدیریت آدرسدهی در شبکههای مختلف است.
دستگاههای پوشیدنی هوشمند به دستگاههایی اطلاق میشود که بهطور مداوم اطلاعات را از بدن فرد جمعآوری و تجزیه و تحلیل میکنند.
دادههایی که پردازش شده و به صورت معنادار و قابل فهم تبدیل شدهاند. این اطلاعات میتواند به شکل گزارشها، نمودارها یا هر نوع داده دیگر باشد که به کاربر منتقل میشود.
سیستمهای خود-تطبیقی به سیستمهایی اطلاق میشود که قادر به شبیهسازی و انطباق با شرایط و تغییرات محیطی بهطور خودکار هستند.
بازیهای واقعیت افزوده (AR) به بازیهایی گفته میشود که دنیای واقعی را با عناصر دیجیتال ترکیب میکنند.
محاسبات فضایی به استفاده از فناوریها برای انجام پردازش دادهها در فضا یا با استفاده از منابع فضایی گفته میشود.
کاوش دادهها به فرآیند استخراج الگوها و اطلاعات مفید از مجموعههای بزرگ داده اشاره دارد.
سیستمهای خودمختار به سیستمهایی اطلاق میشود که قادر به انجام وظایف پیچیده بهطور خودکار و بدون نیاز به نظارت انسان هستند.
این نوع رمزگذاری به شما امکان میدهد که دادههای رمزنگاریشده را بدون نیاز به رمزگشایی پردازش کنید. این تکنیک برای حفظ حریم خصوصی و امنیت دادهها در هنگام پردازش بسیار مهم است.
روش دسترسی که در آن دستگاهها بهطور پویا درخواست دسترسی به رسانه میدهند و اولویت دسترسی بر اساس تقاضای دستگاهها تعیین میشود.
روندی است که ورودیها را به خروجیها تبدیل میکند. این فرآیند میتواند شامل محاسبات، پردازش دادهها یا انجام کارهای خاص باشد.
فرآیندی که در آن هر لایه از مدل OSI اطلاعات کنترلی را به دادهها اضافه میکند تا آنها را برای لایه پایینتر آماده کند.
نرمافزارهایی هستند که وظیفه مدیریت منابع سختافزاری و نرمافزاری یک کامپیوتر را بر عهده دارند.
مقدار عددی که به هر لینک بین روترها در پروتکلهای Link-State مانند OSPF اختصاص داده میشود که نشاندهنده هزینه یا فاصله ارسال بستهها از آن لینک است.
محاسبات لبه موبایل به انجام پردازش دادهها در دستگاههای موبایل و در نزدیکی محل تولید دادهها اطلاق میشود.
تبدیل عدد از مبنای دودویی به ده که هر رقم در مبنای دو را با ضرب در 2 به توان جایگاه آن محاسبه میکنیم.
پروتکل مسیریابی Link State که از الگوریتم Dijkstra برای محاسبه کوتاهترین مسیر استفاده میکند.
هوش مصنوعی مولد به استفاده از الگوریتمهای هوش مصنوعی برای تولید دادهها و محتواهایی مشابه انسان اطلاق میشود.
فردی که مسئول راهاندازی، پیکربندی و نگهداری شبکههای کامپیوتری است.
احراز هویت بیومتریک به استفاده از ویژگیهای بیولوژیکی مانند اثر انگشت، چهره و شباهتهای بیولوژیکی دیگر برای شناسایی افراد اطلاق میشود.
هوش مصنوعی برای شخصیسازی به استفاده از الگوریتمهای هوش مصنوعی برای ایجاد تجربیات سفارشی برای کاربران و بهبود تعاملات اطلاق میشود.
GraphQL یک زبان پرسوجو است که برای دریافت دادهها از یک API استفاده میشود و در مقایسه با REST، انعطافپذیری بیشتری دارد.
تحول دیجیتال به فرآیند بهکارگیری فناوریهای دیجیتال برای تغییر و بهبود عملکرد کسبوکارها اشاره دارد.
علم اعصاب شناختی به مطالعه نحوه عملکرد مغز و سیستمهای عصبی در پردازش اطلاعات و تصمیمگیری اطلاق میشود.
سیستمهای خودمختار (AS) به سیستمهایی اطلاق میشود که قادر به تصمیمگیری و انجام وظایف بهطور خودکار بدون نیاز به انسان هستند.
پهنای باند در ارتباطات بیسیم که تحت تأثیر فاصله، موانع و تداخلها قرار میگیرد.
الگوریتم مرتبسازی حبابی سادهترین الگوریتم مرتبسازی است که عناصر مجاور را مقایسه کرده و در صورت لزوم جابهجا میکند.
بلاکچین به عنوان سرویس (BaaS) به ارائه زیرساخت بلاکچین به صورت سرویس توسط شرکتها برای پیادهسازی بلاکچین در اپلیکیشنها اشاره دارد.
ویژگیای که مانع از ارسال اطلاعات مسیرهای یاد گرفته شده از همان رابط به شبکههای دیگر میشود.
سلامت دیجیتال به استفاده از فناوریهای نوین برای نظارت و مدیریت سلامت افراد بهطور آنلاین اطلاق میشود.
آرایه ایستا، آرایهای است که در آن اندازه از قبل تعریف میشود و نمیتوان در زمان اجرا اندازه آن را تغییر داد.
عمق بازگشت به تعداد دفعاتی اطلاق میشود که یک تابع بازگشتی خود را فراخوانی میکند. هرچه عمق بازگشتی بیشتر باشد، خطر بروز stack overflow بیشتر خواهد بود.
ساختار داده روشی برای سازماندهی و ذخیره دادهها در حافظه است که به افزایش کارایی برنامهها کمک میکند.
نوعی VLAN که به دستگاهها اجازه میدهد در یک VLAN مشترک باشند اما نتوانند به یکدیگر دسترسی داشته باشند.
