کشف دادههای افزوده به فرآیند تجزیه و تحلیل و استخراج الگوهای جدید از دادههای موجود به کمک هوش مصنوعی گفته میشود.
سمانتیک (Semantic) به معنای معنی و مفهوم دقیق کلمات و عبارات در زبانهای برنامهنویسی و وب است. در دنیای برنامهنویسی، سمانتیک به این معناست که هر عنصر یا کد برنامه باید معنای خاص خود را داشته باشد و این معنا باید به طور واضح و قابل درک برای ماشین و انسانها باشد.
در زبانهای برنامهنویسی، سمانتیک تعیین میکند که یک دستور یا کد چه عملی را انجام میدهد و چگونه دادهها در برنامه منتقل میشوند. به طور مثال، در زبانهای سطح بالا مانند Python یا JavaScript، سمانتیک از طریق توابع، متغیرها، و ساختارهای کنترلی مشخص میشود که چگونه دادهها پردازش میشوند و دستورها به چه صورت اجرا میشوند.
در توسعه وب، سمانتیک به استفاده از تگهای HTML به شکلی اشاره دارد که نه تنها ظاهر صفحه وب را تعیین کند، بلکه معنای محتوا را به موتورهای جستجو و مرورگرها نیز منتقل کند. به عنوان مثال، استفاده از تگهای <header>، <article>، و <footer> به موتور جستجو و کاربران کمک میکند تا بفهمند کدام بخشها از صفحه برای سرصفحه، مقاله یا فوتر هستند، و این باعث بهبود سئو (SEO) و تجربه کاربری میشود.
سمانتیک در برنامهنویسی به این معناست که برنامهنویسان باید از ساختارهایی استفاده کنند که معانی خاصی دارند و این ساختارها باید برای هر بخش از برنامه کاملاً مشخص باشند. این به کدها کمک میکند تا هم برای کامپیوتر و هم برای برنامهنویسان انسانی قابل فهمتر باشند.
یکی از کاربردهای مهم سمانتیک در برنامهنویسی سیستمهای توزیعشده است که در آن، دادهها به صورت معنادار بین بخشهای مختلف سیستم جابجا میشوند. به عنوان مثال، در معماری API، استفاده از فرمتهای دادهای مانند JSON یا XML که ساختارهای معنایی دارند، باعث میشود که دادهها به طور دقیق و درست منتقل شوند.
در دنیای مدیریت دادهها و پایگاهدادهها، سمانتیک به معنای ارتباط بین دادهها و نحوه ذخیرهسازی آنها در جداول و روابط است. به طور مثال، در پایگاهدادههای رابطهای، سمانتیک به معنای نحوه ساختاردهی دادهها در جداول و روابط آنها است که به برنامهنویسان کمک میکند تا دادهها را به صورت صحیح و مفهومی ذخیره و بازیابی کنند.
برای آشنایی بیشتر با سمانتیک و برنامهنویسی، میتوانید از سایت saeidsafaei.ir و اسلایدهای محمد سعید صفایی بهرهبرداری کنید.
در این مبحث، به مقدمهای بر برنامهنویسی پرداخته و مفاهیم اساسی آن شامل تعریف برنامهنویسی، اهمیت برنامهنویسی، روشهای ترجمه کد، انواع زبانهای برنامهنویسی، و مهارتها و محیطهای برنامهنویسی بررسی میشود. هدف این جلسه، آشنایی با اصول پایهای برنامهنویسی و درک نحوه انتخاب زبان و محیط مناسب برای نوشتن برنامههای کاربردی است.
کشف دادههای افزوده به فرآیند تجزیه و تحلیل و استخراج الگوهای جدید از دادههای موجود به کمک هوش مصنوعی گفته میشود.
طراحی مولد به استفاده از الگوریتمهای هوش مصنوعی برای ایجاد طرحها و ساختارهای جدید از دادهها اطلاق میشود.
مدلهای مولد به سیستمهایی اطلاق میشود که قادر به ایجاد دادهها یا محتوای جدید مشابه دادههای واقعی هستند.
فردی که مسئول راهاندازی، پیکربندی و نگهداری شبکههای کامپیوتری است.
محاسبات حساس به موقعیت به توانایی سیستمها برای شناسایی و واکنش به شرایط و موقعیتهای خاص اشاره دارد.
شبکههای نرمافزار تعریفشده (SDN) به معماری شبکهای اطلاق میشود که در آن کنترل شبکه از بخشهای فیزیکی جدا شده است.
قسمتی از کامپیوتر است که وظیفه پردازش دادهها را بر عهده دارد. این بخش معمولاً به عنوان مغز کامپیوتر شناخته میشود.
شبکهای که در آن دادهها به صورت حلقوی و با استفاده از یک علامت (Token) منتقل میشود.
روشی برای انجام محاسبات به طور همزمان و با استفاده از منابع مختلف مانند پردازندههای متعدد به منظور تسریع در اجرای برنامه.
اپلیکیشنهای بومی ابری به برنامههایی اطلاق میشود که به طور ویژه برای محیطهای ابری طراحی شدهاند.
بلاکچین به عنوان سرویس (BaaS) به ارائه زیرساخت بلاکچین به صورت سرویس توسط شرکتها برای پیادهسازی بلاکچین در اپلیکیشنها اشاره دارد.
محاسبات بدون سرور مدلی است که به توسعهدهندگان این امکان را میدهد که بدون نیاز به مدیریت سرور، کد خود را اجرا کنند.
تمام سیستمهای عضو شبکه به صورت حلقه ای به یکدیگر متصل میشوند و دادهها در جهت عقربههای ساعت شروع به گردش میکنند تا به مقصد برسند.
عملگر یا دستور کانتینیو برای ادامه دادن به مرحله بعدی در یک حلقه یا فرایند استفاده میشود.
ساختارهایی در برنامهنویسی هستند که به برنامه اجازه میدهند که یک مجموعه از دستورات را بارها و بارها اجرا کنند تا زمانی که یک شرط خاص برآورده شود.
محاسبات نوری به استفاده از فناوریهای نوری برای پردازش دادهها به جای روشهای الکترونیکی سنتی اشاره دارد.
عدد به مجموعهای از ارقام گفته میشود که با توجه به موقعیت آنها در سیستم عددی، مقدار مشخصی دارند.
در این توپولوژی، تمامی دستگاهها به یک نقطه مرکزی (مانند سوئیچ یا هاب) متصل میشوند.
هوش مصنوعی لبه (Edge AI) استفاده از مدلهای یادگیری ماشین و پردازش دادهها را در دستگاههای لبه شبکه (نزدیک به کاربر) تسهیل میکند.
یادگیری عمیق نوعی از یادگیری ماشین است که از شبکههای عصبی با چندین لایه برای شبیهسازی عملکرد مغز انسان استفاده میکند.
سلامت دیجیتال به استفاده از فناوریهای نوین برای نظارت و مدیریت سلامت افراد بهطور آنلاین اطلاق میشود.
شبکههایی که برای انتقال دادهها و ارتباطات صوتی و تصویری از طریق خطوط مخابراتی طراحی شدهاند.
محصورسازی به فرآیند پنهان کردن دادهها و تنها اجازه دادن به دسترسی به آنها از طریق متدهای خاص گفته میشود.
اینترنت اشیاء پزشکی (IoMT) به شبکهای از دستگاهها و حسگرهای پزشکی متصل به اینترنت اطلاق میشود که دادهها را برای نظارت بر بیماران ارسال میکنند.
دستگاه مرکزی که در شبکههای بیسیم به عنوان واسطه بین شبکه بیسیم و شبکه کابلی عمل میکند.
پهنای باند در ارتباطات باسیم که معمولاً بالاتر و پایدارتر است.
نویز ناشی از حرکت الکترونها در مواد نیمههادی یا فلزات که در اثر حرارت ایجاد میشود.
یال یک اتصال بین دو گره در گراف است که ارتباط یا وابستگی بین آنها را نشان میدهد.
محاسبات با عملکرد بالا به استفاده از قدرت پردازشی پیشرفته برای حل مسائل پیچیده و پردازش دادههای بسیار بزرگ اطلاق میشود.
کابلی که شامل چندین سیم مسی عایقدار است و به صورت جفت به هم تابیده شدهاند تا نویز الکتریکی کاهش یابد.
عملگر سهگانگی یک روش فشرده برای نوشتن دستورات شرطی است که معمولاً به صورت condition ? expression1 : expression2 نوشته میشود.
کاهش مقدار یک متغیر به طور منظم در هر بار اجرا، که معمولاً در حلقهها برای شمارش معکوس یا تغییر مقدار استفاده میشود.
جدول هش یک ساختار دادهای است که برای ذخیره دادهها بر اساس کلیدها و انجام عملیات جستجو سریع طراحی شده است.
یک وسیله ذخیرهسازی دائمی است که دادهها را به صورت بلند مدت ذخیره میکند. هارد دیسکها ظرفیت بالایی برای ذخیرهسازی اطلاعات دارند.
سیستمهای فیزیکی-مجازی به سیستمهایی اطلاق میشود که از ترکیب نرمافزار و سختافزار برای کنترل و تعامل با دنیای فیزیکی استفاده میکنند.