یادگیری تقویتی عمیق به استفاده از الگوریتمهای یادگیری برای بهبود تصمیمگیری سیستمها در محیطهای پیچیده گفته میشود.
لطفا شکیبا باشید
0
در شبکههای بیسیم، "Hidden Node" به دستگاههایی اطلاق میشود که قادر به شناسایی سیگنالهای دیگر دستگاههای متصل به شبکه نیستند، اما قادر به ارسال دادهها به شبکه هستند. این پدیده معمولاً در شبکههای بیسیم که از پروتکلهای دسترسی به شبکه مبتنی بر CSMA/CA (Carrier Sense Multiple Access with Collision Avoidance) استفاده میکنند، مشاهده میشود. در این وضعیت، یک دستگاه که به شبکه متصل است، نمیتواند سیگنالهای دستگاه دیگری که در محدوده دسترسی آن قرار ندارد را تشخیص دهد، اما ممکن است هر دو دستگاه بهطور همزمان دادهها را ارسال کنند و این امر باعث برخورد دادهها (Collision) و کاهش کارایی شبکه میشود.
Hidden Node میتواند مشکلات زیادی برای شبکههای بیسیم ایجاد کند، از جمله کاهش کارایی و افزایش تداخل. برای رفع این مشکلات، تکنیکهایی مانند RTS/CTS (Request to Send / Clear to Send) و سایر روشهای تشخیص برخورد بهکار میروند. در این مقاله به بررسی مفهوم Hidden Node، دلایل وقوع آن، تأثیرات آن بر شبکههای بیسیم و روشهای مقابله با آن خواهیم پرداخت.
Hidden Node (گره پنهان) به دستگاههایی در یک شبکه بیسیم اطلاق میشود که قادر به شناسایی یا تشخیص سیگنالهای دستگاههای دیگر در شبکه نیستند. این بهاین معنا است که دستگاههای دیگر در شبکه ممکن است از وضعیت ارتباطی گره پنهان بیخبر باشند، که این موضوع باعث ایجاد مشکلاتی در هنگام ارسال دادهها و تداخل سیگنالها میشود. بهطور معمول، دستگاههایی که از گره پنهان با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند، نمیتوانند سیگنالهای یکدیگر را بشنوند، اما ممکن است هر دو دستگاه بهطور همزمان به شبکه داده ارسال کنند و این باعث برخورد دادهها میشود.
در واقع، گره پنهان زمانی اتفاق میافتد که یک دستگاه نتواند دیگر دستگاههای موجود در شبکه را شناسایی کند و از این رو نمیتواند بهطور مؤثر با آنها هماهنگ شود. بهعنوان مثال، در شبکههای Wi-Fi، زمانی که دو دستگاه به یک نقطه دسترسی (Access Point) متصل میشوند، اما قادر به تشخیص یکدیگر نیستند، ممکن است هر دو دستگاه همزمان دادهها را ارسال کنند و این باعث برخورد دادهها میشود.
Hidden Node زمانی به وجود میآید که دو دستگاه در شبکه بیسیم به یک Access Point متصل باشند، اما توانایی شناسایی سیگنال یکدیگر را نداشته باشند. این وضعیت ممکن است بهدلیل فاصله زیاد دستگاهها از یکدیگر، موانع فیزیکی در محیط، یا شرایط خاص دیگر شبکه بهوجود آید. در این حالت، زمانی که یکی از دستگاهها دادهها را ارسال میکند، دستگاه دیگر که قادر به شنیدن سیگنال نیست، شروع به ارسال دادههای خود میکند و این امر باعث برخورد دادهها (Collision) در شبکه میشود.
بهطور کلی، Hidden Node زمانی رخ میدهد که یکی از دستگاهها نمیتواند سیگنالهای دستگاه دیگر را شناسایی کند، ولی بهطور همزمان به یک Access Point متصل هستند. این مشکل در شبکههای بیسیم بسیار رایج است، بهویژه در محیطهای شلوغ که تعداد زیادی دستگاه به یک شبکه متصل هستند.
وجود Hidden Node در یک شبکه بیسیم میتواند مشکلات زیادی به همراه داشته باشد که میتواند به کاهش کارایی و کیفیت خدمات شبکه منجر شود. برخی از تأثیرات منفی این پدیده عبارتند از:
برای جلوگیری از مشکلاتی که ناشی از Hidden Node در شبکههای بیسیم به وجود میآید، روشهای مختلفی وجود دارد. یکی از این روشها استفاده از پروتکلهای خاصی مانند RTS/CTS است که بهطور مؤثر از برخورد دادهها جلوگیری میکند. در اینجا به برخی از راهکارهای مقابله با Hidden Node اشاره میکنیم:
Hidden Node یکی از مشکلات رایج در شبکههای بیسیم است که میتواند به کاهش کارایی شبکه، افزایش تأخیر و افت کیفیت خدمات منجر شود. برای مقابله با این مشکل، استفاده از پروتکلهایی مانند RTS/CTS میتواند بهطور مؤثری از برخورد دادهها جلوگیری کند و از کاهش عملکرد شبکه جلوگیری کند. بهویژه در شبکههای بیسیم با تعداد زیادی دستگاه متصل، استفاده از روشهای بهینهسازی و الگوریتمهای دسترسی به کانال میتواند به افزایش کارایی و بهبود کیفیت خدمات کمک کند. برای درک بهتر نحوه مقابله با Hidden Node و استفاده بهینه از منابع شبکه، میتوانید به سایت saeidsafaei.ir مراجعه کنید.
در این جلسه، مفهوم دسترسی به رسانه (Media Access Control) و اهمیت آن در شبکههای کامپیوتری بررسی میشود. سپس، به تداخل (Collision) و روشهای جلوگیری از آن پرداخته شده و انواع روشهای دسترسی به رسانه شامل CSMA/CA، CSMA/CD، Token Passing، Polling، Demand Priority، TDMA، FDMA، CDMA، DDMA و WDMA معرفی و مقایسه خواهند شد. هدف این جلسه، آشنایی با مکانیزمهای کنترل دسترسی در شبکه و بهینهسازی انتقال داده برای کاهش تداخل و افزایش کارایی ارتباطات است.
یادگیری تقویتی عمیق به استفاده از الگوریتمهای یادگیری برای بهبود تصمیمگیری سیستمها در محیطهای پیچیده گفته میشود.
دستگاه سختافزاری که بستههای داده را از یک دستگاه دریافت کرده و به دستگاه مقصد ارسال میکند.
ساخت هوشمند به استفاده از هوش مصنوعی و رباتها برای طراحی و تولید محصولات در فرآیندهای صنعتی اطلاق میشود.
فرآیندی است که برای برنامهریزی، نظارت و کنترل منابع و زمانبندی به منظور رسیدن به اهداف پروژه انجام میشود.
یک زبان برنامهنویسی سطح بالا است که در آن برنامهنویس میتواند برنامههای پیچیده و کارا ایجاد کند. این زبان به دلیل قدرت و انعطافپذیری زیاد در توسعه نرمافزارهای مختلف شناخته شده است.
تعریف تابع شامل بدنه تابع است که در آن، منطق اجرای تابع تعیین میشود. در این مرحله، تابع به طور کامل معرفی میشود.
فردی که مسئول راهاندازی، پیکربندی و نگهداری شبکههای کامپیوتری است.
فضای ذخیرهسازی آنلاین که به کاربران امکان میدهد اطلاعات خود را در سرورهای دور ذخیره کنند و از هر نقطهای به آنها دسترسی داشته باشند.
تحلیلهای زمان واقعی به تجزیه و تحلیل و پردازش دادهها بهطور همزمان با وقوع آنها گفته میشود.
هوش مصنوعی عمومی (AGI) به سیستمهایی اطلاق میشود که قابلیتهای شناختی مشابه انسانها را دارند و قادر به انجام انواع مختلف وظایف هستند.
فناوری دفترکل توزیعشده به سیستمهایی اطلاق میشود که دادهها را بهصورت غیرمتمرکز و شفاف ذخیره میکنند.
توکنهای بلاکچین به واحدهای دیجیتالی اطلاق میشود که در شبکههای بلاکچین برای انجام تراکنشها و ذخیرهسازی دادهها استفاده میشوند.
برد اصلی کامپیوتر که اجزای مختلف کامپیوتر را به هم متصل میکند و ارتباط میان قطعات مختلف را مدیریت میکند.
شبیهسازی دوقلو دیجیتال به مدلسازی و شبیهسازی سیستمهای فیزیکی در محیطهای دیجیتال برای پیشبینی رفتارهای آینده گفته میشود.
جراحی رباتیک به استفاده از رباتها برای انجام عملهای جراحی با دقت و کنترل بالا اطلاق میشود.
درمان واقعیت مجازی به استفاده از تکنولوژی VR برای درمان و بهبود بیماریها اشاره دارد.
عملگرهای سطح بیت برای انجام عملیاتهای منطقی روی بیتهای دادهها استفاده میشوند. این عملگرها شامل AND، OR و XOR هستند.
عملگر افزایش پس از عملگر ()++ است که ابتدا مقدار متغیر را میخواند و سپس آن را افزایش میدهد.
توابع کتابخانهای به توابعی اطلاق میشود که از پیش در زبانهای برنامهنویسی تعریف شدهاند و در هر برنامه میتوان از آنها استفاده کرد.
مدلهایی از هوش مصنوعی هستند که از الگوریتمهایی برای شبیهسازی مغز انسان استفاده میکنند. این شبکهها از لایههای مختلفی تشکیل شدهاند که اطلاعات را پردازش میکنند.
پایان به آخرین مرحله در الگوریتم گفته میشود که پس از آن هیچ پردازش یا محاسبات بیشتری انجام نمیشود.
حذف به معنای از بین بردن دادهها از ساختارهای دادهای مانند آرایهها یا لیستها است.
رشته باریک و شفاف از شیشه یا پلاستیک که قادر است اطلاعات را از طریق نور با سرعت بالا منتقل کند.
ورودیهایی که به عنوان بخشی از خروجیهای قبلی سیستم وارد میشوند و تاثیر زیادی بر بهبود یا اصلاح فرآیندهای سیستم دارند.
رباتهای جمعی به استفاده از رباتها برای انجام کارهای گروهی اشاره دارند که در آنها رباتها با همکاری یکدیگر وظایف را انجام میدهند.
ساخت دیجیتال به استفاده از فناوریهای دیجیتال برای طراحی و ساخت محصولات فیزیکی و مدلهای پیچیده اطلاق میشود.
عناصری که به سیستم وارد میشوند، مانند اطلاعات، انرژی، انسان یا هر مادهای که سیستم آن را پردازش کند. این ورودیها میتوانند از محیط یا منابع داخلی سیستم باشند.
دوقلوهای دیجیتال به مدلسازی دقیق سیستمهای فیزیکی بهصورت دیجیتال برای شبیهسازی، نظارت و پیشبینی رفتار آنها گفته میشود.
یک نیبل معادل 4 بیت است و معمولاً برای نمایش یک نیمکلمه در سیستمهای کامپیوتری استفاده میشود.
اینترنت اشیاء پزشکی (IoMT) به شبکهای از دستگاهها و حسگرهای پزشکی متصل به اینترنت اطلاق میشود که دادهها را برای نظارت بر بیماران ارسال میکنند.
روش دسترسی که در آن دستگاههای شبکه بهطور دورهای از دستگاه مرکزی درخواست دسترسی به رسانه میکنند.
نویز ناشی از حرکت الکترونها در مواد نیمههادی یا فلزات که در اثر حرارت ایجاد میشود.
آرگومان دادهای است که به تابع ارسال میشود. این دادهها هنگام فراخوانی تابع به پارامترهای آن منتقل میشوند و در داخل تابع به عنوان متغیرهایی برای پردازش مورد استفاده قرار میگیرند.
آرایه پویا آرایهای است که میتوان اندازه آن را در زمان اجرا تغییر داد. این نوع آرایهها به حافظه به صورت داینامیک تخصیص میدهند.
الگوریتمهای هوش جمعی به استفاده از رفتار گروهی موجودات هوش مصنوعی برای حل مسائل پیچیده اشاره دارد.
