AI-Augmented Engineering

حذف به معنای از بین بردن داده‌ها از ساختارهای داده‌ای مانند آرایه‌ها یا لیست‌ها است.

یکپارچگی داده‌ها به تضمین صحت، دقت و اعتبار داده‌ها در سراسر سیستم‌های مختلف اطلاق می‌شود.

هوش محیطی به استفاده از فناوری‌هایی گفته می‌شود که به محیط‌ها امکان درک و پاسخ به نیازهای کاربران خود را می‌دهند.

محاسبات تطبیقی به روش‌هایی اطلاق می‌شود که به سیستم‌ها این امکان را می‌دهند تا به صورت پویا با تغییرات محیطی سازگار شوند.

ساختار داده روشی برای سازمان‌دهی و ذخیره داده‌ها در حافظه است که به افزایش کارایی برنامه‌ها کمک می‌کند.

تشخیص تقلب مبتنی بر هوش مصنوعی به استفاده از الگوریتم‌های یادگیری ماشین برای شناسایی و پیش‌بینی فعالیت‌های مشکوک در داده‌ها اطلاق می‌شود.

مقدار داده‌ای که می‌تواند از یک کانال دیجیتال در یک زمان مشخص منتقل شود.

هوش مصنوعی برای تولید زبان طبیعی به استفاده از الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای ایجاد محتوای متنی مشابه انسان‌ها اطلاق می‌شود.

فلوچارت نمایشی گرافیکی از فرایندهای یک الگوریتم است که به کمک آن می‌توان دستورات و مراحل مختلف را به شکل تصویری ساده‌تری نمایش داد.

نویز ناشی از انتقال سیگنال‌ها از یک خط به خط دیگر، که معمولاً در کابل‌های جفت تابیده یا کابل‌های چند هسته‌ای رخ می‌دهد.

روش دسترسی که در آن دستگاه‌ها به‌طور پویا درخواست دسترسی به رسانه می‌دهند و اولویت دسترسی بر اساس تقاضای دستگاه‌ها تعیین می‌شود.

دسترسی به اندیس خارج از محدوده یک آرایه به معنای تلاش برای دسترسی به عنصری است که خارج از ابعاد تعریف‌شده برای آرایه قرار دارد. این امر می‌تواند باعث بروز خطا در برنامه شود.

دیسک‌های مغناطیسی که معمولاً به عنوان حافظه‌های ثانویه (مثل هارد دیسک‌ها) برای ذخیره‌سازی دائمی داده‌ها استفاده می‌شوند.

عملیات Dereferencing زمانی است که از یک اشاره‌گر برای دسترسی به مقدار داده‌ای که آن اشاره‌گر به آن اشاره دارد، استفاده می‌شود.

در این توپولوژی، تمامی دستگاه‌ها به یک نقطه مرکزی (مانند سوئیچ یا هاب) متصل می‌شوند.

از ادغام دو یا چند توپولوژی شبکه متفاوت با یکدیگر توپولوژی ترکیبی به وجود می‌آید.

پردازش داده‌ها و ذخیره‌سازی اطلاعات در سرورهای دور از دسترس محلی، که کاربران از طریق اینترنت به این منابع دسترسی دارند.

مدل استاندارد شبکه‌ای که ارتباطات سیستم‌های مختلف را در 7 لایه مجزا تنظیم می‌کند. هر لایه وظایف خاص خود را دارد و با لایه‌های مجاور خود ارتباط برقرار می‌کند.

شبکه‌ای که از سنسورهای بی‌سیمی تشکیل می‌شود که می‌توان آن‌ها را حمل کرده یا درون لباس تعبیه کرد.

امنیت بیومتریک به استفاده از ویژگی‌های بیولوژیکی برای احراز هویت افراد و محافظت از داده‌ها اشاره دارد.

بلاکچین یک فناوری است که برای ذخیره‌سازی داده‌ها به‌صورت غیرمتمرکز و شفاف استفاده می‌شود و امکان تبادل اطلاعات بدون نیاز به واسطه را فراهم می‌کند.

فرآیندی که در آن داده‌ها از هر لایه دریافت شده و سرآیندها حذف می‌شود تا داده‌های اصلی به مقصد برسند.

سیستم‌های خودترمیمی به سیستم‌هایی اطلاق می‌شود که قادر به شناسایی و اصلاح خطاهای خود بدون نیاز به مداخله انسان هستند.

عملگر شرطی به ارزیابی یک شرط و انجام عمل خاصی بر اساس نتیجه آن اشاره دارد. این عملگر معمولاً در تصمیم‌گیری‌ها و کنترل جریان برنامه استفاده می‌شود.

پورت‌هایی که به عنوان بهترین مسیر برای ارسال داده‌ها به شبکه دیگر انتخاب می‌شوند.

حلقه do while مشابه با حلقه while است، با این تفاوت که ابتدا دستور اجرا می‌شود و سپس شرط بررسی می‌شود.

یک اگزابایت معادل 1024 پتابایت است و برای اندازه‌گیری داده‌های بسیار بزرگ در مقیاس جهانی به کار می‌رود.

به معنای گواهینامه بین‌المللی مهارت کار با کامپیوتر است که یک استاندارد جهانی برای مهارت‌های کاربردی کامپیوتر به شمار می‌آید. افرادی که این گواهی‌نامه را دریافت می‌کنند، توانایی‌هایشان در استفاده از نرم‌افزارهای رایانه‌ای تأیید می‌شود.

امنیت سایبری به مجموعه‌ای از روش‌ها و تکنیک‌ها اطلاق می‌شود که برای محافظت از سیستم‌ها، شبکه‌ها و داده‌ها در برابر تهدیدات دیجیتال به کار می‌روند.

حسگرهای هوشمند به دستگاه‌هایی اطلاق می‌شود که می‌توانند اطلاعات از محیط اطراف را جمع‌آوری و پردازش کرده و پاسخ دهند.

دسترسی به عناصر آرایه به معنای استفاده از اندیس‌ها برای دستیابی به مقادیر ذخیره‌شده در خانه‌های مختلف آرایه است.

سیستم‌های چندعاملی به سیستم‌هایی گفته می‌شود که از چندین عامل خودمختار برای انجام وظایف به‌طور همزمان استفاده می‌کنند.

دستیارهای مجازی نرم‌افزارهایی هستند که از هوش مصنوعی برای شبیه‌سازی مکالمات انسانی استفاده می‌کنند تا به کاربران کمک کنند.

محدوده به بخش‌هایی از کد اطلاق می‌شود که در آن‌ها یک متغیر یا تابع قابل دسترسی است.

نوع داده‌ای است که برای ذخیره‌سازی یک کاراکتر مانند حرف‌ها یا نشانه‌ها استفاده می‌شود.